Πέμπτη, 24 Νοεμβρίου 2016

Η γενιά που νίκησε το φόβο και συμφιλιώθηκε με το θάνατο

Ο απελευθερωτικός αγώνας της ΕΟΚΑ, με διακηρυγμένο σκοπό την Ένωση με την Ελλάδα, ήταν η μαχητική έκφραση των πόθων και των εντολών του Κυπριακού Ελληνισμού για τη γενιά του ’55. Ο λαός μετουσίωσε το αδήριτο σθένος της ακαταμάχητης ανάγκης, κατά τον Αισχύλο στον «Προμηθέα Δεσμώτη», σε απαράμιλλο και συνεχή αγώνα αυτοθυσίας, στο έπος της αποτίναξης του Αγγλικού ζυγού, με 25 χιλιάδες ετοιμοπόλεμους αγωνιστές, τις οικογένειές τους να συμπορεύονται και τη συντριπτική πλειοψηφία του τότε πληθυσμού των 400 χιλιάδων να ζητωκραυγάζει, να υποφέρει και να συγκρούεται με τον Βρετανικό στρατό σε ομηρικές αντιπαραθέσεις αόπλων με πάνοπλους εχθρούς.

Από τους αγωνιστές 108 έπεσαν στους βωμούς της θυσίας για την ελευθερία της πατρίδας και την τιμή του ανθρώπου. 13 πέθαναν στα φριχτά βασανιστήρια κι εκατοντάδες σακατεύτηκαν και πέθαναν από τις κακουχίες στα μπουντρούμια των Πλατρών, της Ομορφίτας, του Σπέσιαλ Μπραντς, του Ρετ Χάουζ, της Αμμοχώστου. 39 καταδικάστηκαν σε απαγχονισμό κι εκτελέστηκαν 9. Στα Στρατόπεδα Συγκέντρωσης μαρτύρησαν 3.362 ως Πολιτικοί Κρατούμενοι χωρίς δίκη στα Κρατητήρια Κοκκινοτριμιθιάς, Πύλας, Πολεμίου και άλλα μικρότερης χρονικής διάρκειας.. 1114 φυλακίστηκαν στις Κεντρικές Φυλακές ως Πολιτικοί Κατάδικοι. 31 μεταφέρθηκαν στις Αγγλικές φυλακές Γουόρμγουτ Σκράπς, Γουέκφιλτ, Μαίητ Στόουν, Πέρθ και στο νησί Άϊλαντ οφ Χουάϊτ της Μάγχης. Χιλιάδες υπέφεραν στους κατ’ οίκον περιορισμούς και στις μαζικές δοκιμασίες και τους εξευτελισμούς. Χιλιάδες αψηφούσαν τους κινδύνους και διαδήλωναν την απολυτρωτική απόφαση σε μεγαλειώδεις αναμετρήσεις με Άγγλους στρατιώτες και επικουρικούς Τουρκοκυπρίους.
Στις πόλεις δρούσαν νέοι στις Ομάδες Κρούσεως με βόμβες κυρίως και Εκτελεστικού με περίστροφα και πιστόλια ή ελαφρά αυτόματα. Στην ύπαιθρο χτυπούσαν σε ενέδρες στρατιωτικές περιπόλους αποδυόμενοι σε μάχες με το θάνατο, ή τροφοδοτώντας τις ομάδες των 300 κατά καιρούς ανταρτών που φιλοξενούσαν και στα σπίτια τους, σε κρησφύγετα.

Από τα Κρατητήρια έγιναν 11 αποδράσεις 49 αγωνιστών. Από τους δραπέτες 7 έπεσαν σε μάχες. Στη διακοπή του αγώνα, μόνο στη Λευκωσία ήταν έτοιμοι 2.000 νέοι να αναλάβουν αποστολές και να αντικαταστήσουν όσους συλλαμβάνονταν ή σκοτώνονταν. Ακόμα και οι μικροί μαθητές εντάσσονταν στην ΑΝΕ (Την Άλκιμο Νεολαία της ΕΟΚΑ). Άντρες και γυναίκες υπηρετούσαν στην Πολιτική Επιτροπή Κυπριακού Αγώνος (ΠΕΚΑ).

Αρχηγός του στρατιωτικού αγώνα ο Συνταγματάρχης Γεώργιος Γρίβας- Διγενής και πολιτικός ηγέτης ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος Γ’.

Η απήχηση του αγώνα της ΕΟΚΑ επηρέασε απελευθερωτικά κινήματα της δεκαετίας του ’50. Ο Φιντέλ Κάστρο σε συνέντευξή του στο Παρί Ματς, δήλωσε θαυμασμό για τον Διγενή κι ο αρχηγός μάχιμης πτέρυγας του Ι.R.A, ο Σιων Μακστήφεν, σε οπτικογραφημένη συνέντευξη στην Ιρλανδία, μου δήλωσε ότι θα ήθελε αρχηγό των μάχιμων Ιρλανδών τον Διγενή. Η Αγγλική «Ντάηλυ Μαίηλ» χαρακτήρισε τον Αρχηγό της ΕΟΚΑ «έναν από τους μεγαλύτερους ηγέτες ανταρτών όλων των εποχών». Η « Νταίηλυ Εξπρές» έγραψε ότι δεν πρόκειται να ηττηθεί η ιδέα των Κυπρίων. Ο «Ομπσέρβερ» και η «Ντ. Χέραλντ» έγραψαν ότι η ΕΟΚΑ είναι αδύνατο να νικηθεί. Στην « Ντέηλυ Τέλεγκραφ» ο στρατάρχης Χάρτινγκ έπλεξε το εγκώμιο του θανάσιμου αντιπάλου του. Ο «Σκότσμαν» έγραψε ότι « ο Χάρτινγκ απέρχεται ως ηττημένος άντρας». Ο «Σπεκτέητορ» επεσήμανε ότι « Οι Τούρκοι μπορούν να εγκατασταθούν στη Μικρά Ασία, αν εξακολουθήσουν να αρνούνται τη μειονοτική τους υπόσταση».

Η επική εξόρμηση του 1955-59 ήταν το ηθικό στεφάνωμα της αγωνίας και των πόθων των γενεών που προηγήθηκαν και των αξιώσεων του λαού μας στα δημοψηφίσματα του 1921, 1930, 1950 και των διεκδικήσεων πολλών συλλαλητηρίων, όπως των ετών 1878, 1879, 1885, ’87, ΄88, ’89, ’96,1902. 1912, 1918, ’20 κ.ά. Η θέληση του Κυπριακού Ελληνισμού διακηρύσσεται στις εφημερίδες « Νέον Κίτιον, Νέον Έθνος, Ένωσις, Ηχώ της Κύπρου, Αλήθεια, Σάλπιγξ, Κήρυξ, Πατρίς, Ελευθερία, Λαϊκή, Ελ. Βήμα, Φωνή της Κύπρου, Χρόνος, Ευαγόρας, Κυπριακός Φύλαξ, Αιών, Πάφος, Επιθεώρηση, Ισότης κα άλλες όλων των πόλεων». (Εκτενής αναφορά στο έργο Γιάννη Σπανού « Οι Κύπριοι Εθελοντές στους Εθνικούς Αγώνες» από το 1192 μέχρι το 1204. ΙΩΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ»).

Στα τέσσερα μεγάλα χρόνια της ΕΟΚΑ η γενιά του αγώνα νίκησε τον φόβο και συμφιλιώθηκε με το θάνατο. Οι αγωνιστές της καταξίωσαν την πατρίδα στις χιλιετίες. Ανεκπαίδευτοι, απόλεμοι, με ελάχιστα παλιά όπλα, βόμβες δικής τους κατασκευής που άναβαν με σπίρτα όπως τους δυναμίτες, πολέμησαν μια αυτοκρατορία με 40 χιλιάδες άρτια εκπαιδευμένο και εξοπλισμένο στρατό με αεροπορία, ναυτικό, τεθωρακισμένα. Οι αγωνιστές βάδιζαν αγέρωχοι στις κρεμάλες, τραγουδώντας τον εθνικό μας ύμνο. Γίνονταν ολοκαυτώματα. Υπέγραφαν με το αίμα τους το συμβόλαιο της λευτεριάς και σφράγιζαν με το θάνατό τους την αξία τους. Τιμούσαν τον λαό που διεξήγαγε τον αγώνα. Γιατί ο αγώνας δεν ήταν υπόθεση παρατάξεων. Ήταν το ιστορικό έργο του θριάμβου της μεσοαστικής νιότης και του λαού της υπαίθρου που δόξασαν την εποχή τους με τη λεβεντιά τους στους αιώνες, διδάσκοντας τους επερχομένους πως η πατρίδα δεν λευτερώνεται με πολιτικά παραμύθια, ούτε απ’ όσους επιπλέουν στις τρικυμίες καβάλα σε φέρετρα ηρώων, αλλά από άδολους πατριώτες, έτοιμους να θυσιάσουν τα πάντα για τον λαό τους και την πατρίδα τους.

Πηγή: http://www.giannisspanos.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου