Τετάρτη, 30 Νοεμβρίου 2016

Eνώ φτάνει η δύση του 1958, ο Διγενής αισθάνεται την εγκατάλειψη


Και ενώ φτάνει η δύση του 1958, ο Διγενής αισθάνεται την εγκατάλειψη. Η Ελληνική κυβέρνηση μένει μακριά από τις υποσχέσεις της, και ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος αλλάζει τους σκοπούς του Αγώνα. Στις μενεξεδένιες ανταύγειες του δραματικού ηλιοβασιλέματος, αντιλαμβάνεται την απειλή να κρύβετε στα συσσωρευμένα νέφη που σκουντρώνουν τον Δεκεμβριανό ουρανό. Ψυχρό αγιάζει συνομωσίας περονιάζει το κόκαλο. Ο Διγενής διαισθάνεται πως αόρατοι κίνδυνοι πλησιάζουν. Είναι διαισθήσεις που έζωσαν μεγάλους επαναστάτες της ιστορίας. Μετακινείτε στην Λευκωσία χωρίς να το γνωρίζουν ούτε οι στενοί συνεργάτες του. Το νέο του κρησφύγετο είναι στο Καϊμακλή. Την ύπαρξη του γνωρίζουν μόνο οι οικοδεσπότες, Σπύρος και Παρθενόπη Ευτυχίου, ο Αντώνης Γεωργιάδης, και το ζεύγος Άνθιμου και Νίκης Κυριακίδου, που είναι και οι τελευταίοι προσωπικοί σύνδεσμοι του Αρχηγού.
 
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου