Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2016

Οι κινήσεις του Διγενή μεταξύ της 11ης και 16ης Δεκεμβρίου 1955 (Μέρος Α)

Μετά τη μάχη παρά τα Σπήλια, ο Διγενής και οι τρεις αγωνιστές που τον συνόδευαν διέτρεξαν σοβαρούς κινδύνους από τους Άγγλους στρατιώτες, την ανωμαλία του εδάφους και την προδοσία.

Κατά την πορεία τους προς την Κακοπετριά, ένας Άγγλος στρατιώτης τους πλησίασε σε απόσταση δύο μέτρων, αλλά, μόλις έγινε αντιληπτός, ο Διγενής και οι συναγωνιστές του άλλαξαν γρήγορα κατεύθυνση. Όταν ο στρατιώτης πυροβόλησε προς το μέρος των αγωνιστών, αστόχησε, γιατί είχε πια σκοτεινιάσει. Ο Αρχηγός της ΕΟΚΑ στην αφήγηση του για την πορεία της μικρής ομάδας του κατά τη διάρκεια εκείνης της νύκτας γράφει:

«Μετά το επεισόδιον τούτο συνεχίσαμεν κοπιώδη πορείαν εις ανώμαλον έδαφος, πάντοτε προς την κατεύθυνσιν της Κακοπετριάς, οδηγούμενοι μόνον από τον πολικόν αστέρα, καθ' όσον ούτε εγώ ούτε κανείς εκ των συνοδευόντων με τριών ανδρών εγνώριζε το έδαφος. Η πορεία ήτο λίαν επίπονος και δια να μη αποκώμεν αλλήλων ανερριχώμεθα τας απότομους κλιτύς των βουνών κρατούμενοι δια των χειρών. Οι μετ' εμού ήσαν οι: Ευαγόρας Παπαχριστοφόρου, Χαρίλαος Ξενοφώντος και Λάμπρος Καυκαλίδης. Πολλάκις εκινδυνεύσάμεν να φονευθώμεν εκ των πτώσεων. Η ετέρα ομάς προεπορεύετο ημών εις μεγάλην απόστασιν, ώστε δεν είχομεν μετ' αυτής ουδεμίαν επαφήν. Παρά την διαφυγήν μας δεν ήμην ήσυχος, διότι αντελαμβανόμην ότι, εάν ο αντίπαλος μας ενήργει καλώς, θα ηδύνατο να μας ανακόψη εις την ορεινήν και δασώδη εκείνην περιοχήν με τα ταχυκίνητα μέσα, τα οποία διέθετε, πολλώ μάλλον καθ' όσον είμεθα υποχρεωμένοι να διασταυρώσωμεν πολλάκις την αμαξιτόν Κούρδαλι - Ευρύχου, λόγω των πολλών ελιγμών, τους οποίους σχηματίζει αύτη εις την ορεινήν εκείνην περιοχήν. Ευτυχώς δι' ημάς, ο αντίπαλος δεν εκινήθη όχι μόνον εκ της κατευθύνσεως Κούρδαλι - Σπήλια, αλλ' ούτε εκ της κατευθύνσεως Κακοπετριάς, ως ώφειλε να πράξη δια των εκεί δυνάμεων του, οπότε ασφαλώς θα μας ενεκλώβιζε. Ούτω περί την 3ην πρωινήν ώραν της 12ης Δεκεμβρίου, κατόπιν συνεχούς πορείας, εφθάσαμεν εις τα υψώματα βορειοανατολικώς Κακοπετριάς, όπου υπό βροχήν και με σκέπασμα μόνον εν αδιάβροχον εκάθησα να αναπαυθώ μετά των συντρόφων μου μέχρις ότου εξημέρωσε»


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου