Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2016

Οι κινήσεις του Διγενή μεταξύ της 11ης και 16ης Δεκεμβρίου 1955 (Μέρος Β)


Από τα βορειοανατολικά υψώματα της Κακοπετριάς, ο Ευαγόρας Παπαχριστοφόρου έφτασε στην Κακοπετρια όπου είχε επαφή με μέλη της ΕΟΚΑ στις 12 Δεκεμβρίου. Από την Κακοπετρια, ο Διγενής και οι τρεις άνδρες του εξασφάλισαν στις 3 μ.μ. τροφή, την οποία είχαν στερηθεί από το πρωί της 11ης Δεκεμβρίου. Το βράδυ της ίδιας μέρας, η ομάδα κατέφυγε στην Κακοπετρια, όπου έμεινε ανενόχλητη, παρόλο που υπήρχαν εκεί 150 περίπου στρατιώτες. Το επόμενο βράδυ μετακινήθηκε υπό ραγδαία βροχή στο λημέρι του Γρηγόρη Γρήγορα, που βρισκόταν στην περιοχή Κακοπετριάς. Τη νύκτα της 15ης Δε κεμβρίου, ο Διγενής μαζί με τέσσερις άλλους αγωνιστές έφτασε σε μια περιοχή, που βρισκόταν στα νοτιοδυτικά της Γαλατάς.

Λόγω προδοσίας από πρόσωπο της Κακοπετριάς, έγιναν έρευνες τις πρωινές ώρες της 16ης Δεκεμβρίου από 1000 περίπου στρατιώτες, οι οποίες όμως δεν έφεραν κανένα αποτέλεσμα. Η μεγάλη φάλαγγα των στρατιωτικών αυτοκινήτων κατευθύνθηκε προς την Ευρύχου, όπου επέβαλε κατ' οίκον περιορισμό και ερεύνησε την κωμόπολη και όλη τη γύρω περιοχή. Ο προδότης του Διγενή αργότερα εκτελέστηκε στη Λεμεσό.

Για τις ταλαιπωρίες των ημερών αυτών ο Αρχηγός της ΕΟΚΑ γράφει:

«Εις τας κινήσεις μας αυτάς ανά παν βήμα εκινδυνεύομεν, τόσον από περίεργα Βλέμματα και αργυρωνύτους προδότας, όσον και από στρατιώτας του αντιπάλου, εγγύτατα των οποίων ήμεθα πολλάκις υποχρεωμένοι να διασχίζωμεν χωρία και οδούς. Αι τόσαι περιπέτειαι και ταλαιπωρίαι των τελευταίων ημερών ουδόλως μας επηρέασαν ούτε αφήκαν ίχνη κοπώσεως, θα έλεγε τις ότι Θεία δύναμις μας επροστάτευε και μας έδινε νέας δυνάμεις. Παρά δε τα 58 χρόνια, που είχα τότε, ουδεμίαν κούρασιν ησθάνθην από την περιπέτειαν των ημερών τούτων. Εβάδισα συνεχώς επί 12 ώρας εν μέσω αγωνιώδους και επικινδύνου καταστάσεως και κατόπιν μάχης, η οποία διήρκεσεν από τα ξημερώρατα μέχρι της 15ης ώρας της 11ης Αεκερβρίου. Είτα εκοιμήθην 2-3 ώρας εν υπαίθρω και υπό βροχήν, δια να συνεχίσω κινούμενος εν μέσω ποικίλων κινδύνων επί εν ακόμη πενθήμερον, και όμως δεν ησθάνθην ούτε κούρασιν ούτε απογοήτευσιν. Ούτω η πρωία της 16ης Δεκεμβρίου, μετά πορείαν εξ ωρών και ύπνον τεσσάρων περίπου ωρών, με εύρεν ακραίον, δια να επιδοθώ εις την οργάνωσιν νέου λημεριού και ομάδων ανταρτικών και να αποκαταστήσω αμέσως πλήρη σύνδεσμον με τους τομείς και τας ανταρτικάς ομάδας εις τρόπον, ώστε από της εσπέρας της 16ης Δεκεμβρίου να έχω αναφοράς και να δίδω διαταγάς. Και τούτο υπήρξε το μυστικόν της νίκης μας: διότι κατώρθωσα παντού να έχω αφωσιωμένους και πιστούς οπαδούς, ετοίμους να τρέξουν παντού, με οιονδήποτε κίνδυνον, και να μεταφέρουν μήνυμά μου εντός ελαχίστων ωρών».
 
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου