Τρίτη, 13 Δεκεμβρίου 2016

Ο Άγιος Γρηγόρης Αυξεντίου.

Ο Γρηγόρης δεν χάθηκε ενόσω ονομάζουμε με το όνομα του Σωματεία μας. Κι όταν χτυπούν καμπάνες. Kαι όταν θα λέμε Χριστός Ανέστη. Όταν θα ψάλλουμε απ΄τα κόκκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα ιερά. Όταν θα ακούεται το κλάμα ενός μωρού. Όταν το φεγγάρι θα βγαίνει ολόλαμπρο μέσα από την θάλασσα. Η σκέψη μας ας ταξιδεύει στα θαμμένα σπλάχνα μας, ξεκινώντας από τον Μαχαιρά μέχρι τα Φυλακισμένα Μνήματα και από κεί, πέρα στον Τύμβο και στο δρόμο για την Κερύνεια, την Μόρφου, την Αμμόχωστο, τη Λύση και τα άλλα καρτερικά Ελληνικά ονόματα. Το έχουμε ανάγκη εμείς για να μην χαθούμε.

Για να είμαστε άξιοι της δικής τους θυσίας.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου