Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2017

22 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1957 : ΕΓΚΡΙΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ Γ. Σ ΤΟΥ Ο.Η.Ε Η ΙΝΔΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ.

Στις 18 Φεβρουαρίου 1957, άρχισε η συζήτηση του Κυπριακού στην Πολιτική Επιτροπή της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών. Την Ελληνική Κυβέρνηση, εκπροσώπησε ο Υπουργός Εξωτερικών, Ευάγγελος Αβέρωφ, υποστηρίζοντας την εφαρμογή της αρχής της αυτοδιάθεσης και κατάγγειλε τους Άγγλους για βιαιοπραγίες στη Κύπρο. Στη Γ.Σ κατατέθηκαν γύρω στις 230 δηλώσεις κρατουμένων Ελλήνων Κυπρίων για κακοποιήσεις καθώς επίσης και δυο καταθέσεις Άγγλων αστυνομικών οι οποίοι όταν πήγαν στην Αγγλία από την Κύπρο ανέφεραν σε δημοσιογραφική συνέντευξη στην Βουλή των Κοινοτήτων κακοποιήσεις κρατουμένων στα κρατητήρια της Κοκκινοτριμιθιάς όπου υπηρετούσαν ως φρουροί. Πριν ξεκινήσουν οι συζητήσεις είχαν γίνει παρασκηνιακές ενέργειες κυρίως από νοτιοαμερικανικές χώρες για να ματαιωθεί η συζήτηση. Αυτό ανάγκασε τον Ευάγγελο Αβέρωφ να απειλήσει ότι αν αναβάλετο η συζήτηση του Κυπριακού σ’ αυτή τη σύνοδο τότε να κλεινόταν στο γραφείο της ελληνικής αντιπροσωπείας στον Ο.Η.Ε και μόλις επέστρεφε στην Ελλάδα θα υπέβαλε την παραίτησή του.

Η Βρετανική Κυβέρνηση που είχε καταγγείλει την Ελλάδα ότι ενίσχυε με πολλούς τρόπους την ΕΟΚΑ, αναφέρθηκε στα «ευρύτατα μέτρα αυτοκυβέρνησης» και στις συνταγματικές ρυθμίσεις. Ο Τούρκος αντιπρόσωπος υποστήριξε τη συνέχιση του υπάρχοντος καθεστώτος στην Κύπρο και ότι σε περίπτωση αλλαγής πρέπει να γίνουν διαβουλεύσεις μεταξύ της Βρετανίας και της Τουρκίας. Κατά τη διάρκεια των συζητήσεων υποβλήθηκαν συνολικά πέντε προτάσεις για λύση του θέματος της Κύπρου.

. Στη Γενική Συνέλευση είχε υποβάλει κείμενο ο αντιπρόσωπος των Ινδιών Κρίσνα το οποίο τελικά ενεκρίθη με κάποιες τροποποιήσεις στις 22 Φεβρουαρίου με ψήφους 76 υπέρ και 2 αποχές. Το ψήφισμα έλεγε:

«Η Γενική Συνέλευσις, αφού εξήτασε το Κυπριακόν ζήτημα και εν τη πεποιθήσει ότι η λύσις του προβλήματος τούτου απαιτεί ατμόσφαιραν ειρήνης και ελευθερίας εκφράσεως, διερμηνεύει την ζωηράν ευχήν περί εξευρέσεως ειρηνικής, δημοκρατικής και δικαίας λύσεως, συμφώνως προς τας αρχάς και τους σκοπούς του Χάρτου των Ηνωμένων Εθνών και την ελπίδα, ότι θα επαναρχίσουν διαπραγματεύσεις, αι οποίαι και θα συνεχισθούν προς τον σκοπόν τούτον».
Γράφει ο Διγενής στα απομνημονεύματα του Αγώνα:

«Παρ’ όλον ότι η απόφασις αύτη δεν ήτο ικανοποιητική, εν τούτοις άφηνε την θύραν ανοικτήν δια διαπραγματεύσεις. Εις εμέ ετίθετο το ερώτημα τίνι τρόπω θα συνέβαλλον, ώστε να διευκολύνω διαπραγματεύσεις εις ατμόσφαιραν ειρηνικήν. Υποδείξεις δι’ εκεχειρίαν μου είχον ήδη γίνει υπό του πατρός και υιού Μπαίκερ και του Έλληνος Προξένου, τας οποίας και απέρριψα. Παρομοία πρότασις επανελήφθη τον Ιανουάριον 1957 υπό του Έλληνος Προξένου ως επιθυμία του Έλληνος Υπουργού των Εξωτερικών. Και την υπόδειξην ταύτην απέρριψα δια λόγους τους οποίους εγνώρισα εις τον Έλληνα Πρόξενον».

Σπύρος Δημητρίου
Αντιπρόεδρος Ιδρύματος Στρατηγού Γεωργίου Γρίβα – Διγενή

Πηγές:

Σπύρου Δημητρίου Στρατηγός Γεώργιος Γρίβας –Διγενής. Ο αρχηγός της ΕΟΚΑ Εκδόσεις Πελασγός Αθήνα 2017
Στρατηγού Γεωργίου Γρίβα – Διγενή Απομνημονεύματα του Αγώνα της ΕΟΚΑ 1955-1959 Εκδόσεις Πελασγός Αθήνα 2013.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου