Τετάρτη, 15 Μαρτίου 2017

1Η ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2016

Του Αριστείδη Παναγίδη

Κάθε χρόνο τέτοια μέρα μελαγχολώ. Μελαγχολώ, όλο και περισσότερο. Γι’αυτά που συμβαίνουν στην πατρίδα μας, για την αναλγησία με την οποία αντιμετωπίζουν οι πολιτικοί και πολιτειακοί αρχοντες μας την επέτειο της έναρξης του απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ το 1955, για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπιζαν και συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν τους ήρωες της ΕΟΚΑ και τους συγγενείς τους, για τη στρέβλωση των στόχων και των προσδοκιών του αγώνα, που προσπαθούν να περάσουν με τις ομιλίες, τις δηλώσεις και τις ενέργειές τους.

Κάποτε, πριν από τριάντα τόσα χρόνια κάποιοι παρακείμενοι στην εξουσία, λέγανε ότι οι ήρωες της ΕΟΚΑ ξεχαστήκαν, είχαμε καινούργια γενιά ηρώων, μετά από μερικά χρόνια κάποιος λυπόταν, γιατί δεν έκαναν τίποτε για τα παιδιά των ηρώων. Μέχρι σήμερα, ακόμη δεν έκαμαν τίποτε. Και οι περισσότεροι από αυτά τα παιδιά είναι συνταξιούχοι.

Πιο παλιά κάποιος υπουργός αρνιόταν επιμόνως να παραχωρηθεί αύξηση στα βοηθήματα προς τις χήρες και τα ορφανά των ηρώων έλεγε ότι δεν μπορούν να εξοφλούν κάποιοι το αίμα των ηρώων μας με χρήματα, όταν αυτός, που δήλωνε εναντίον του αγώνα της ΕΟΚΑ, αναρριχήθηκε στον υπουργικό θώκο χάρη στο αίμα αυτών των ηρώων.

Κάποιος πρώην πρόεδρος της Δημοκρατίας έκανε υπέρβαση και επισκέφτηκε τα Φυλακισμένα Μνήματα και ζητούσε ανταλλάγματα γι’αυτό.Και πάντως τα τελευταία είκοσι χρόνια που βρίσκομαι στην Κύπρο, ποτέ μα ποτέ, κάποιος Πρόεδρος δεν είχε τη διάθεση ή τον χρόνο να μπει μέσα στο κοιμητήριο και να αφήσει ένα λουλούδι σε κάποιο τάφο, ή να πλησιάσει τον χώρο που βρίσκονται οι συγγενείς τους και να ανταλλάξει μια χειραψία με αυτούς.

Και τώρα, ανακαλύψαμε και την οικονομική διάσταση των αγώνων, που πρέπει να έχουν ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς και να μην έχουν ελλειματικούς απολόγισμούς. Το έλλειμα σε αίμα και σε ανθρώπινες ψυχές δεν μετρά. Και ο πατριωτισμός δεν αφορά τον αγώνα για ιδανικά, πατριωτισμός είναι η οικονομική ανάπτυξη και η ευημερία των οικονομικών δεικτών.

Ικανοί και άξιοι πατριώτες είναι αυτοί που καταφέρνουν να εξασφαλίζουν δάνεια για να ισοσκελίζουν ισολογισμούς, έστω και αν οι ίδιοι καταστρέφουν στοιχεία και βυθίζουν πλοία για να μη κατηγορηθούν για κλοπή και διαφθορά, που οδηγούν ένα ολόκληρο έθνος στον εμφύλιο πόλεμο και στον εθνικό διχασμό. Αυτοί, οι ίδιοι, που δολοφονούσαν αυτούς που, πιθανόν, να ήταν εμπόδιο στον δρόμο που χάραξαν για αναρρίχηση στην εξουσία. Τέτοια πρότυπα θέλουμε να προβάλουμε. Με τέτοια πρότυπα θέλουμε να καθοδηγήσουμε και να διδάξουμε τη νέα γενιά. Κρίμα. Ο Θεός να βάλει το χέρι του.

Είναι μερικές φορές που ο θυμός και η οργή που νιώθω με κάνουν να μιλώ πολύ και να γράφω περισσότερα. Συγχωρήστε με.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου