Τετάρτη, 22 Μαρτίου 2017

Πώς είδε τον Αγώνα της ΕΟΚΑ η ηγεσία του ΑΚΕΛ

Η ηγεσία του ΑΚΕΛ, του Κομμουνιστικού Κόμματος Κύπρου, χρησιμοποίησε βαρείς χαρακτηρισμούς για τον Αρχηγό της ΕΟΚΑ και τους ηρωικούς αγωνιστές της και στάθηκε συνειδητά αντιμέτωπη στον απελευθερωτικό Αγώνα του 1955-1959•

Δύο αποσπάσματα από ανακοίνωση του Πολιτικού Γραφείου του ΑΚΕΛ είναι ενδεικτικά. Η ανακοίνωση έγινε στις 2 Απριλίου 1955.

α) «Πώς πρέπει όμως ο Κυπριακός λαός να δει αυτά τα γεγονότα;

Είναι μήπως γεγονότα, που έστω και κατά διάνοιαν μπορούν να προάγουν την υπόθεση του; Είναι μήπως "πατριωτικό" έργο που κάνουν οι εμπνευστές αυτής της δράσης, όπως διατείνεται ένα ύποπτο φυλλάδιο, που κυκλοφόρησε ταυτόχρονα με τις πρωινές δυναμιτιστικές εκρήξεις; Είναι μήπως οι εμπνευστές αυτής της δράσης "διαλεκτοί" ήρωες, που πρέπει να τιμήσει ο λαός;
Είναι πιθανό μερικοί καλής πίστης άνθρωποι, επηρεασμένοι από δημαγωγικά λόγια, να πιστεύουν ότι αυτή η τακτική εξυπηρετεί τον εθνικό αγώνα. Αδίστακτα όμως το ΑΚΕΛ λέγει: Αυτού του είδους η δραστηριότητα μονάχα ζημιά μπορεί να προκαλέσει στον κυπριακό αγώνα. Πιστεύουμε δε ότι ο Κυπριακός λαός, Βασισμένος και στην πείρα του, συμφωνεί απόλυτα μ' αυτή τη θέση».

β) «Ο πατριωτικός Κυπριακός λαός δεν έχει καμιά σχέση μ' αυτές τις τρομοκρατικές πράξεις. Το αλάθητο συμπέρασμα, που πρέπει να Βγάλει κάθε Κύπριος πατριώτης, είναι ότι τέτοιες μέθοδες ποτέ δεν προωθούν τον αγώνα για εθνική απελευθέρωση. Οι μέθοδες αυτές εκφυλίζουν τον αγώνα και τον εκθέτουν στη συκοφαντία και τα κτυπήματα των εχθρών του».

Παρόμοια στάση τήρησε και η ΠΕΟ, η αριστερών φρονημάτων Παγκύπρια Εργατική Ομοσπονδία, η οποία σε ψήφισμα της ανέφερε: «Η έκτακτη συνδιάσκεψη της ΠΕΟ, που συνήλθε στις 2 και 3 Απριλίου 1955 στην "Αλάμπρα", καλεί την εργατική τάξη της Κύπρου να μείνει μακρυά από τις προκλητικές ενέργειες, που σημειώνονται τελευταία».

Στις 22 Απριλίου 1955, η εφημερίδα του ΑΚΕΛ "Νέος Δημοκράτης» χαρακτήριζε τον Αγώνα της ΕΟΚΑ «ύποπτο», τον Αρχηγό της « Ψευτοδιγενή», τους αγωνιστές «παλληκαράδες» και «μασκαρεμένους ελευθερωτές».

Την 1η Μαΐου 1955, η ίδια εφημερίδα έγραψε:

«Το ΑΚΕΛ είναι το κόμμα που ξεσκέπασε τον Αμερικανοαγγλοκίνητο ψευτοδιγενή και έδειξε στο λαό πως τα μάσκουλά του σκοπόν έχουν να συγκαλύψουν την προδοσία του Κυπριακού από μέρους της Παπαγικής Κυβέρνησης, τη γραμμή της παραχώρησης βάσεων στους Εγγλέζους, την τακτική συνταγματική προθεσμία και τη διάσπαση από μέρους του Αρχιεπισκόπου και της λεγόμενης Εθναρχίας... Ο ψευτοδιγενής, όργανο των Αγγλοαμερικάνων ιμπεριαλιστών, υποτιμά τη νοημοσύνη του Κυπριακού λαού και νομίζει πως με τα μάσκουλά και τις απειλές μπορεί να αλλοιώσει τα αδυσώπητα γεγονότα, να τρομοκρατήσει το λαό και να τον παρασύρει στα φιλοΐμπεριαλιστικά σχέδια του»

Οι πιο πάνω θέσεις του ΑΚΕΛ δεν είχαν απήχηση σε αρκετά μέλη και οπαδούς του κόμματος αυτού. Μερικοί μάλιστα αριστεροί είχαν ενεργό συμμετοχή στον Αγώνα της ΕΟΚΑ.

Οι αριστεροί αυτοί διαχώρισαν τη θέση τους από την ηγεσία των Οργανώσεων τους και διακήρυξαν με φυλλάδια τις απόψεις τους. Τα φυλλάδια κυκλοφορούσε η Οργάνωση Αριστερών Εθνικοφρόνων (Ο.Α.Ε.).

Παραθέτομε πιο κάτω μερικά αποσπάσματα από φυλλάδια τους.

Στις 18 Φεβρουαρίου 1958 έλεγαν:

«Αριστεροί πατριώτες,
Μέσα σε τούτη την κρίσιμη καμπή του εθνικοαπελευθερωτικού μας αγώνα, με τους Άγγλους να αγωνιούν να διασπάσουν τις δυνάμεις του ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ λαού, με το λαϊκό κίνημα γονατισμένο κάτω από το βάρος της προδοσίας μιας ανάξιας ηγεσίας, ξεκινά η ανάγκη της οργανωτικής συσπείρωσης των υγιών αριστερών πατριωτικών δυνάμεων του Κυπριακού λαού. Τώρα είναι καιρός να επικοινωνήσουμε μαζί σας, ν' ανταλλάξουμε σκέψεις και συμπεράσματα και να προχωρήσουμε στην εφαρμογή ενός προγράμματος, που θα βγάλει το λαϊκό κίνημα από το βουρκωμένο τέλμα, στο οποίο το έσπρωξαν δυνάμεις ξένες προς τα εθνικά συμφέροντα του Κυπριακού λαού και της εργατικής τάξης. Πού βρισκόμαστε σήμερα και πού πάμε; Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχήν.

Μέσα σε μία αποπνιχτική ατμόσφαιρα εθνικής καταπίεσης, με φιμωμένο το στόμα, με δεμένα τα χέρια, με το λαό γονατισμένο από τη χρεωκοπία, με τα αγροτικά χρέη να ανέρχονται σε πολλά εκατομμύρια λίρες, με τις πολεμικές βάσεις σε πλήρη οργασμό, ο πατριωτικός λαός της Κύπρου δεν είχε άλλη διέξοδο από του να πάρει το όπλο στο χέρι, να σηκώσει το αγωνιστικό μπαϊράκι της εθνικής επανάστασης, για να ξαναγράψει Σούλια και Μεσολόγγια, Αρκαδία και Μαραθώνες. Σ' ένα τέτοιο αγώνα ποια είναι η φυσική τοποθέτηση του λαϊκού κινήματος; Σ' ένα αγώνα ενάντια στο διεθνή ιμπεριαλισμό, στον ξένο καταχτητή και στις πολεμικές βάσεις; Ασφαλώς στην πρώτη γραμμή, ασφαλώς στην πρωτοπορία».

Πιο κάτω ανέφερε το φυλλάδιο:

«Έχουμε στοιχεία που δείχνουν καθαρά πως η εντολή να μη μένουν οι μασκοφόροι ανενόχλητοι, αλλά να χτυπιούνται, ήταν πραγματική. Έτσι εξηγούνται τα τελευταία άτυχα και θλιβερά γεγονότα, που στοίχισαν τη ζωή μερικών παιδιών του λαού».

Το φυλλάδιο κατέληγε ως εξής:

«Αδέλφια, η ΕΟΚΑ επανειλημμένα εδήλωσε πως είναι μόνο μία στρατιωτική οργάνωση με σκοπό το διώξιμο του καταχτητή. Από την άλλη η γραμμή του Μακαρίου αποδείχτηκε η ορθή, μαχητική προοδευτική γραμμή. Δεν είναι τώρα καιρός για κοινωνικοπολιτικές διαφορές. Όσοι συμφωνούμε πως ο αγώνας για αυτοδιάθεση θα πρέπει να ναι αδιάλλακτος κι όταν η ανάγκη το καλεί ο λαός μπορεί να προσφεύγει στα όπλα, όσοι συμφωνούμε πως η μονολιθική εθνική εμφάνιση της ηγεσίας ωφελεί τον αγώνα, όσοι ορκιζόμαστε πως δεν θα κοιμηθούμε μια ήσυχη νύχτα, αν δεν έχουμε αυτοδιάθεση, ας συσπειρωθούμε στην Οργάνωση Εθνικοφρόνων Αριστερών. Στον αριστερισμό μας έσπρωξε η αγάπη για τον άνθρωπο και για τη λευτεριά του. Στον αγώνα για μια τέτοια κατάχτηση κάθε θυσία είναι μικρή».

Στο φυλλάδιο της 11ης Μαρτίου 1958, η Οργάνωση Αριστερών

Εθνικοφρόνων ανέφερε:

«Είναι καιρός να βάλουμε τέρμα σ' αυτή την αντεθνική, αντιμαρξιστική δράση της ηγεσίας μας. Καιρός να αποκαλύψουμε το βρωμερό περιεχόμενο τους, να τους καταγγείλουμε και να ενωθούμε με τον άλλο αγωνιζόμενο Κυπριακό λαό σ' ένα ενιαίο μέτωπο πάλης. Έστω και τώρα την ύστερη στιγμή» (Τίτλος του φυλλαδίου: «Εμείς κι εκείνοι»).

Το ΑΚΕΛ τον Μάρτιο του 1957 αναθεώρησε τη στάση του έναντι του απελευθερωτικού Αγώνα της ΕΟΚΑ, τουλάχιστο θεωρητικά. Σε απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής του Κόμματος αναφέρθηκαν τα εξής:

«Ταυτόχρονα η Κ.Ε. υπογραμμίζει ανοικτά ότι στη στάση μας έναντι της ΕΟΚΑ διαπράξαμε μια σειρά λάθη, μερικά από τα οποία αρκετά σοβαρά. Πρώτα - πρώτα από την αρχή υποτιμήσαμε σοβαρά το κίνημα της ΕΟΚΑ, θεωρώντας το σαν κίνημα μερικών δεκάδων φανατικών της δεξιάς, προορισμένο να σβήσει σε μερικούς μήνες, και δεν μπορέσαμε να παρακολουθήσουμε τις προετοιμασίες που γίνονταν πάνω από τρία χρόνια. Δεύτερο η ανακοίνωση του Πολιτικού Γραφείου του Απρίλη του 1955 ήταν μια πολύ βιαστική και αψυχολόγητη ενέργεια, που πρόδιδε σύγχυση και έλλειψη ψυχραιμίας και με τον τρόπο που έπιανε το ζήτημα, θεωρητικολογώντας για ατομική τρομοκρατία με αποσπάσματα από τον Λένιν, δεν βοηθούσε καθόλου τις μάζες να δουν σωστά για ποιους λόγους το κόμμα μας διαφωνούσε με την τακτική του ένοπλου αγώνα. Τρίτο οι χαρακτηρισμοί, που σε ανακοινώσεις και σε άρθρα μας δώσαμε στην ΕΟΚΑ και στους αγωνιστές της, αποκαλώντας τους "Ψευτοδιγενήδες", "τραμπούκους", "βαρελότους", "τρακατρούκες" κλπ. ήσαν προκλητικοί και σεχταριστικοί και ενώ δέν εξυπηρετούσαν καθόλου την εθνική μας υπόθεση και την ενότητα του λαού, οπλίζαμε την ΕΟΚΑ και τον μοναρχοφασισμό στην επίθεση τους ενάντια στο κόμμα και το Λαϊκό κίνημα και έρριχναν νερό στο μύλο της διάσπασης και του κινδύνου εμφύλιου σπαραγμού».

Η στάση της ΕΟΚΑ έναντι του ΑΚΕΛ φαίνεται καθαρά από φυλλάδια, που κυκλοφορούσε για ενημέρωση του λαού. Σ' αυτά τόνιζε ότι διεξάγει απελευθερωτικό Αγώνα, ο οποίος στρέφεται αποκλειστικά εναντίον των Άγγλων αποικιοκρατών.

Μερικά αποσπάσματα από έγγραφα της ΕΟΚΑ είναι τα ακόλουθα:
α) «Ουδένα θα πειράξουμε οιαδήποτε πολιτικά φρονήματα και αν
έχη. θα κτυπήσουμε όμως τους προδότας, επιβάλλοντες σ' αυτούς τας ποινάς που τους αξίζει, εις οιανδήποτε παράταξιν και αν ανήκουν»

(Από το φυλλάδιο «Οι ανεμόμυλοι του ΑΚΕΛ», χωρίς ημερομηνία).

β) «Εμείς δεν κτυπούμε κομμουνιστάς, σεβόμεθα δε την ιδεολογία του καθενός, αλλά δεν ανεχόμεθα να μας φράσσουν τον δρόμον μας, ποτισμένον με αίμα, εκείνοι οι οποίοι αρνούνται να χύσουν έστω και μίαν σταγόνα για την απελευθέρωσίν μας από τους Άγγλους» (Από το φυλλάδιο «Οι αδιόρθωτοι», χωρίς ημερομηνία).

γ) Ο Διγενής (ψευδώνυρο ΑΤΛΑΣ) σε στέλεχος της ΕΟΚΑ (ψευδώνυμο ΑΘΑΝΑΤΟΣ) ανέφερε τα πιο κάτω:

«Πρέπει να ενθαρρύνετε την τάσιν υπογραφής ψηφισμάτων πίστεως προς τον Αρχιεπίσκοπον, καθώς και συνεργασίας μεταξύ δεξιών και αριστερών κατά το πρότυπον των ψηφισμάτων Τρικώμου και Γιαλούσας».

δ) «Ουδείς έχει να πάθη εκ μέρους μας τίποτε λόγω των φρονημάτων του» (Από το φυλλάδιο «Ιδού ποιοί είναι», χωρίς ημερομηνία).


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου